Ο ΤΟΠΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΩΝ ΤΑΡΑΧΟΠΟΙΩΝ

Το Blues της Εξεγερσης

2009-05-15T16:49:00.001+03:00

Με φίδια μαλλιά
βατράχια στο στόμα
με σώμα νεάτερνταλ
τρανζίστορ μυαλό.

Χαμένος στο δράμα
του άξιου θρήνου
κορμί που ποθεί
ηδονή και σπασμό.

Μαστίγιο στην πλάτη
λαβίδα στο στήθος
και μ ένα πρόσωπο
θανατερό.

Εγώ σε γυρεύω
και μ όνειρα χίλια
το λυτρωμό μου
παρακαλώ.

Σπασμένα καράβια
τα όνειρα μου
Σ αβύσσους κήπους
κι ωκεανούς

Και κρύος αλήτης
χειμώνα προσμένω
Τις νίκες που έχασα
μέσα σ αυτούς.

Δε θέλω κηδείες
να βλέπω μπροστά μου
Δε μου αρέσουν
αυτές οι γιορτές

Γουστάρω τσογλάνια
να καίνε τους δρόμους
Και πτώματα ανθρώπων
να καιν σε φωτιές.

Να κλαίνε τα όπλα
μολύβι ζητάω
Κι οι στόχοι να ουρλιάζουν
να ουρλιάζουν το χτες

Αντάρτης στον πόνο
Φαντάρος στη θλίψη
Εξόριστος είμαι
σε κορμί τραγικό

Πουτάνα χαρά
σου ζεσταίνω τα σκέλια
Και σ' ανάβω με τρόπο
τρελό μαγικό.

Πεθαίνεις τη μέρα
ουρλιάζεις τη νύχτα
Μέσα στα μπαρ
εκεί που γυρνώ

Κι αν κλάψεις ποιος ξέρει
τι θ αναστήσεις
Και ποιον βρικόλακα
και ποιο στοιχειό.

Αφού όλα χαθήκαν
εγώ θα γυρίσω
Και νικητής
το σάπιο αίμα σου θα πιω.

© Copyright, palioxaraktiras

ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ Τ’ ΑΓΕΡΙ

2009-04-01T19:16:00.014+03:00

ARBand

The_port's_wind.mp3

Dimitris Avidinos

toy-limaniou-o-ageras-3_Render-MIXEDQ4-128.mp3

Για άκουσε το βρώμικο αγέρι
πως σφυρίζει
στου λιμανιού τ΄ αφώτιστα
τ' αμαρτωλά στενά

Παίζει σκοπούς περίεργους
που μόνο αυτό γνωρίζει
τραγούδια λέει για έρωτα
που ζει μία νυχτιά

Φέρνει καπνούς και μυρωδιές
κορμιών χωρίς το πάθος
που μόνο χρήμα τα δονεί
μαζί μ' απελπισιά

Φέρνει φωνές μαρτυρικές,
του χωρισμού το κλάμα
φέρνει το σήμερα, το χτες
κι όλο γι' αυτό μιλά

Σου το 'πα φέρνει θύμισες
ο αγέρας στο λιμάνι
το αύριο δεν έρχεται
σε τούτα τα στενά

© Copyright, palioxaraktiras

ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ

2009-03-25T19:15:00.002+02:00

Get this widget

Track details

eSnips Social DNA

Ρίχνεις το βλέμμα χαμηλά σαν αμαρτία
εκεί που φτύνουν τον καπνό όσοι πονούν
κοιτάζεις βρώμικα κορμιά να τριγυρνούν
μες σε καπνούς και μυρωδιές από λαγνεία

Δεν είσαι Άγγελος εσύ μες στο σκοτάδι
δεν είσαι αυτό που η καρδιά μου λαχταρά
είσαι μια ανάμνηση που πνίγει τη χαρά
και μ οδηγεί πάντα μ ακρίβεια στον Άδη

Μια παράκρουση που ιδρώτα με ποτίζει
αυτή η μέγγενη που σφίγγει τη ζωή
και μ' αγωνία μουσκεμένος το πρωί
γυρεύω θάνατο ξανά να μου χαρίσει

© Copyright, palioxaraktiras

To What Street Party? γιορτάζει την εαρινή ισημερία 21/3

2009-03-19T22:47:00.002+02:00

Εαρινή ισημερία του Σαββάτου 21/3

Διαδρομή:

16:00 – Μουσείο
18:00 – Εξάρχεια
20:00 – Πνευματικό Κέντρο (Ακαδημία)
22:00 – Κολωνάκι (Δεξαμενή)
00:00 – Λόφος Λυκαβηττού (Ισίδωρος)
Σημαντικό:

- Προωθήστε αυτό το μήνυμα με όσα μέσα διαθέτετε σε αυτούς που πιστεύετε θα ήθελαν να γνωρίζουν : δεν υπάρχει άλλο μέσο διάδοσης πλην των δικών σας και αυτού που βλέπετε*
- Φέρτε ένα μπουκάλι από το ποτό που πίνετε
- Στο λόφο Λυκαβηττού δεν έχει περίπτερο (έχει όμως θέα)
- Όχι σκουπίδια σε θάλασσες και ακτές
- Αξίζει να προλάβει κανείς την ημέρα
- Video και photo που θα τραβήξετε είναι more than welcome στα sites του WSP ή οπουδήποτε με το tag “wsp5”
Links:

- myspace
- blog
- facebook page

JAZZ

2009-03-19T18:10:00.003+02:00

Δες μωρό μου τις νότες.
Δες’ τες στο σκοτάδι πως λάμπουν!
Τρελές jazz πορείες ακολουθούν,
αξιοποιώντας τη θεωρεία του χάους
σ ένα τρελό τζαμάρισμα
βραχνού σαξόφωνου.

Χοροπηδούν στο ρυθμό του πιάνου,
μπλέκονται ανάμεσα στα πλήκτρα
και κοροϊδεύουν την ουρά του.
Βγάζουν τη γλώσσα
στα δάχτυλα του Oscar Peterson

Ένα σουρεαλιστικό κυνηγητό
μέσα σε αυστηρή νέγρικη μυσταγωγία ξεκινά.
Δάχτυλα, νότες, όργανα, μουσικοί
μπλέκονται σαν πρωτάκια σχολείου Σαμερχιλ
σε εκδρομή με ιστιοφόρο,
που του γεμίζουν τα πανιά αέρα
τα φουσκωμένα μάγουλα του Armstrong

Όλες οι κατευθύνσεις που βλέπει
το εξασκημένο μάτι του μουσικού
κι άλλες τόσες, υφαίνουν τον ιστό της μουσικής.

Μια μαύρη mama ιδρωμένη,
ανοίγει το στόμα να καταπιεί
την απορία, που γεννούν
τα δάχτυλα του Keith Jarrett
κι ένας ψηλόλιγνος νέγρος προστάτης,
λαδώνει το μυαλό με μπριγιαντίνη,
μπας και κατανοήσει
τις χωρίς νόημα κινήσεις τους.

Δυο πλήκτρα αριστερά ο δείκτης
και ο μεσαίος ξαφνικά,
φεύγει δεξιά στο μαύρο κενό
των φρεσκοπλυμένων δοντιών του πιάνου.

Τα αριστερό, μικρό κι αναποφάσιστο
σέρνεται μεταξύ σολ και λα
και ο παράμεσος, κινείται αφύσικα, αυταρχικά, διδάσκοντας στο ρε υπακοή

Χιλιάδες πεταλούδες φωσφορίζουσες νότες,
ξεχύνονται απ την ανασηκωμένη ουρά.
Αυτόνομες !
Κάθε μια αγωνίζεται για να ξεφύγει,
στη πίστα με τα συγκρουόμενα
του Jack the knife

Μωρό μου, δεν είναι παγανιστική τελετή,
μη μου σφίγγεις τρομαγμένα το χέρι.
Ζεις μια νύχτα jazz του Μισισιπή.
Βαρκάδα κάνουμε μωρό μου,
στην Ορλεάνη των ήχων.
Χαλάρωσε πάνω μου,
άφησέ με να σου παιδέψω
το λοβό του μικρού σου αυτιού,
με κείνη την ερωτευμένη νότα
που μόλις ξετρύπωσε απ’ την τρομπέτα του Louis
Άφησέ με να σου χαϊδέψω τη ραχοκοκαλιά,
με τη μελαγχολική δίεση σε μι ελάσσονα.
Άφησέ με να χωθώ στα σκέλια σου,
μινοράκι ερεθισμένου κλαρινέτου.

Μη κλείνεις τ’ αυτιά κι ας σε κούρασαν οι πεταλούδες νότες.
Άφησε ν αποπλανήσουν τα κουρδισμένα όργανα τις αισθήσεις σου.
Παρέδωσε τον κώδικα της συμπεριφοράς,
που ντύνεσαι το πρωινό στο γραφείο σου,
στην αισθησιακή jazz μελωδία.
Ρούφηξε τον αέρα της μαύρης μουσικής,
γεύσου την υγρασία της Ορλεάνης,
μισόκλεισε τα μάτια, όπως κάνεις για ν’ αφαιρέσεις την παραμόρφωση.
Κι άκουσε … Άκου…
Οι πεταλούδες τραγουδούν!!!
Βρήκαν πορεία χορού,
συμφιλιώθηκαν με τα όργανα
και οι μουσικοί είναι οι Θεοί της νύχτας.

Κι εσύ μωρό μου, η πιο υγρή μου Νύχτα

© Copyright, palioxaraktiras

Palioxaraktiras Live at Ghost house with barbie's hysterectomy

2009-03-13T15:27:00.004+02:00

ΤΑΞΙΔΙ ΧΩΡΙΣ ΓΥΡΙΣΜΟ

2009-03-08T20:57:00.001+02:00

Χάρισε μου την ανάσα σου
να ταξιδέψω στο πέλαγος
μα μη ξυπνήσεις τους μουσικούς
να σπρώξουν μ’ ήχους το σκαρί μου

Χάρισε μου τα μάτια του ποιητή
να δω τον κόσμο των νεκρών που κατοικούσε
Μα μη τρομάξεις τις ψυχές
αυτών που νοσταλγούν τη ζήση

Χάρισε μου το λόγο
ν’ απαρνηθώ τον πρωινό καφέ
και την παρέα της εφημερίδας μου
για ένα ταξίδι χωρίς γυρισμό
Και μη ζητήσεις στην αιωνιότητα
να γίνει ερωμένη μου

Μη ζητήσεις στη μνήμη να με συνοδεύσει

Μόνο στη λήθη πες πως τη γύρευα,
να ξαποστάσω στην αγκαλιά της.

7 Days

2008-10-08T02:19:00.005+03:00

Οι βασιλόφρονες πεθαίνουν τα Σαββάτα
Μα εσύ καρδιά μου Αναρχίζεις Κυριακές

Δευτέρες πίνεις ούζα λένε με Σταλινια
Και τις Τρίτες θάβεις θλιβερούς Σοσια-ληστές

Τροτσκίζεις λένε τις Τετάρτες στα μπαράκια
Και όλες τις Πέμπτες με σκληρούς Μαοϊστές

Παρασκευές έχεις αργία λεν οι φίλοι
Συ όμως καρδιά μου σιχτιρίζεις Ποιητές.

© Copyright, palioxaraktiras

ΘΑΝΑΤΟΣ

2007-02-12T23:45:00.001+02:00

Θάνατος οι σκέψεις
που ξυπνούν φόβους αταβιστικούς

το άγγιγμα χειλιών
που παγωμένα κρύσταλλα θυμίζουν

η ομορφιά
που ζει σε φωτογραφία ενθύμιο

τα χνώτα
που μας ποτίζουν πυρετό

Θάνατος οι θηλές
που τάισαν λακέδες δικτατόρων

το ωράριο 8-4
που παράγει καθυστέρηση

η κάμερα
που καταγράφει συνομιλίες

τα σκυλιά
που φυλάνε αυλές φονιάδων

Θάνατος το θολό βλέμμα
που κρύβει τα θέλω

η γλώσσα
που γλύφει ξένα χείλη

τα κορμιά
που ζωντανεύουν άδοξες νίκες

οι νίκες απέναντι
σε αδύναμους αντιπάλους

Θάνατος τα όρνεα
που τρέφονται μ ελπίδες νεκρών

το μικρό δάχτυλο
που ζητά εξουσία

το μολύβι
που υπάκουα σκοτώνει αξίες

Θάνατος τα δύο χέρια
που σε υπηρετούν

θάνατος η υπομονή
που σ αφήνει ανάπηρο στο στίβο της ζωής

θάνατος η εκπαίδευση
που σκοτώνει την παιδεία

θάνατος τα μαλάκια
που λάμπουν σαν όστρακα

Θάνατος το στόμα
που κλέβει ξένες λέξεις

τα πόδια
που πατάνε μόνο άσφαλτο

τα μάτια
που βλέπουν μέσα από κιάλια αντεστραμμένα

τα δόντια
που δαγκώνουν ψυχές

τα σκουλαρίκια
που κρέμονται στο κενό

Θάνατος η πίστη και οι πιστοί
οι ιερείς ατροφικών εγώ

Θάνατος οι ιδέες
που ταΐζουν ανήλικα εγώ

Θάνατος κι εσύ
που φωνάζεις εγώ

© Copyright, palioxaraktiras